Rodzaje i przykłady adaptacji programów nauczania

1363
Abraham McLaughlin
Rodzaje i przykłady adaptacji programów nauczania

Plik Programy nauczania (zwane także adaptacjami programowymi) to narzędzia wykorzystywane w edukacji, aby pomóc uczniom ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Ogólnie polegają na modyfikowaniu aspektów programu nauczania lub metody nauczania, tak aby cele edukacyjne były odpowiednie dla wszystkich uczniów.

Jednym z głównych problemów współczesnego systemu edukacji jest to, że stosując ujednolicony model dla wszystkich uczniów, nie uwzględnia on ich indywidualnych różnic. Adaptacje programów nauczania służyłyby do pewnego stopnia naprawieniu tej awarii systemu.

Wbrew temu, co się powszechnie uważa, narzędzie to ma zastosowanie nie tylko do studentów o słabszych wynikach w nauce, ale także do wszystkich tych, którzy mają określone potrzeby. Tacy uczniowie mogą obejmować zarówno osoby niepełnosprawne fizycznie, jak i osoby o niezwykłych zdolnościach umysłowych..

Indeks artykułów

  • 1 Rodzaje
    • 1.1 Programy nauczania w celu uzyskania dostępu do programu nauczania
    • 1.2 Indywidualne dostosowania programów nauczania
    • 1.3 Programy nauczania dla uczniów zdolnych
  • 2 Przykłady
    • 2.1 Stosowanie różnych technik oceny
    • 2.2 Zmiana w treści do zbadania
    • 2.3 Rozszerzenie zawartości
  • 3 Odnośniki

Rodzaje

W zależności od modyfikowanych aspektów programu edukacyjnego istnieją różne formaty dostosowań programowych. Przechodzą one między dwoma skrajnościami: z jednej strony są drobne zmiany, które nauczyciele wprowadzają w swoim codziennym nauczaniu, az drugiej wyróżniają się modyfikacje, które znacząco zmieniają program nauczania..

Istnieją głównie trzy rodzaje adaptacji programów nauczania: dostęp do programu nauczania, indywidualny oraz dla uczniów o wysokich umiejętnościach.

Programy nauczania w celu uzyskania dostępu do programu nauczania

Ten pierwszy rodzaj adaptacji programu nauczania polega na modyfikowaniu pewnych aspektów metody nauczania, tak aby uczniowie z pewnymi fizycznymi lub poznawczymi osobliwościami mogli uczyć się normalnego programu nauczania..

Ogólnie rzecz biorąc, są one używane, aby uczynić edukację bardziej dostępną dla niektórych mniejszości, takich jak osoby z pewnym typem zaburzeń sensorycznych lub motorycznych. Z kolei można je podzielić na dostęp fizyczny i adaptacje dostępu komunikacyjnego.

Zakwaterowanie z dostępem fizycznym

To wszystkie te, które modyfikują jakiś materialny aspekt środowiska edukacyjnego, aby umożliwić dostęp do niego osobom ze specjalnymi potrzebami w tym sensie.

Na przykład rozważa się włączenie podjazdów lub wind dla osób na wózkach inwalidzkich, dostosowanych mebli lub włączenia personelu pomocniczego do sal lekcyjnych, aby pomóc uczniom z poważnymi problemami motorycznymi..

Dostosowania dostępu komunikacyjnego

Są to wszystkie dostosowania związane z różnymi materiałami dydaktycznymi zmodyfikowanymi w celu dostosowania do określonej grupy uczniów. Przykładami mogą być książki pisane alfabetem Braille'a dla niewidomych lub nagrania dźwiękowe materiałów szkolnych dla osób z dysleksją..

Indywidualne adaptacje programowe

Ten rodzaj adaptacji programu nauczania jest tym, co większość ludzi rozumie, słysząc o tej koncepcji. Jest to seria zmian w programie nauczania, które mają na celu dostosowanie zdobywanej wiedzy do poziomu każdego ucznia.

Główną cechą tego typu adaptacji programu nauczania jest to, że musi być przeprowadzane indywidualnie dla każdego ucznia ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. W zależności od głębokości dokonanych zmian dzieli się je na nieistotne adaptacje i istotne adaptacje.

Nieistotne adaptacje (ACNS)

Są to zmiany w niektórych elementach edukacji niezwiązane z głęboką modyfikacją treści, które mają być przedmiotem studiów. Na przykład mogą mieć do czynienia z czasem, który uczeń może poświęcić na przystąpienie do egzaminu, rodzajem ćwiczeń, które musi ukończyć lub sposobem prowadzenia określonej lekcji.

W niektórych przypadkach można je również wykorzystać do modyfikacji treści, które mają być studiowane przez uczniów ze specjalnymi potrzebami; ale jeśli tak, to nigdy nie powinni mieć opóźnienia większego niż dwa kursy w stosunku do swoich rówieśników.

Początkowo adaptacje te należy stosować praktycznie we wszystkich przypadkach, chyba że indywidualny uczeń potrzebuje bardzo konkretnej pomocy w zdobyciu podstawowej wiedzy.

Dzięki ACNS student nadal może uzyskać dyplom ukończenia szkoły, ponieważ spełniłby minimalne wymagania dydaktyczne.

Znaczące korekty (ACS)

Ta podgrupa adaptacji programowych charakteryzuje się głęboką zmianą treści, które mają być studiowane przez ucznia. Do realizacji wymagają uprzedniej oceny psychopedagogicznej uczniów, tak aby można je było doskonale dostosować do indywidualnych potrzeb osoby.

W związku z dużymi zmianami, jakie te adaptacje implikują dla wiedzy zdobywanej przez ucznia, istnieje wielka kontrowersja, czy te, w których są stosowane, powinny być w stanie ukończyć szkołę. Z tego powodu próbuje się ich nie używać, z wyjątkiem najbardziej ekstremalnych przypadków..

Niektóre ze zmian, które można wprowadzić za pomocą ACS, to modyfikacja takich elementów, jak podstawowe wymagania dotyczące uczenia się, cele nauczania określonego przedmiotu lub metody stosowane do oceny..

Programy nauczania dla zdolnych uczniów

Pomimo tego, że jest to grupa, która jest w dużej mierze pomijana w sektorze edukacji, uczniowie zdolni również wymagają modyfikacji treści edukacyjnych, aby w pełni wykorzystać swój potencjał..

Wynika to głównie z faktu, że podążając za rówieśnikami, tracą motywację i wszelką motywację do zwracania uwagi na treści edukacyjne. Może to prowadzić do różnego rodzaju problemów, takich jak słabe wyniki w szkole, destrukcyjne zachowania w klasie, a nawet depresja..

Aby dostosować się do tego typu uczniów, nauczyciele muszą uwzględnić zadania, które są trudniejsze lub wymagają innych rodzajów umiejętności, takich jak badania naukowe i kreatywność. Jednak tego typu dostosowania programowe rzadko występują w ośrodkach edukacyjnych..

Przykłady

Stosowanie różnych technik oceny

W przypadku uczniów o szczególnych potrzebach można zastosować inną metodę oceny niż tradycyjne testy. Na przykład w przypadku uczniów niewidomych lub z dysleksją te metody oceniania mogłyby zostać zastąpione testami ustnymi.

Zmiana treści do nauki

Większość adaptacji programów nauczania należy do tej podgrupy. Na przykład, student drugiego roku ESO z niepełnosprawnością intelektualną może uczyć się treści szóstej klasy, które są lepiej dostosowane do jego poziomu poznawczego i wiedzy.

Rozszerzenie zawartości

Odwrotnym przypadkiem do poprzedniego byłby przypadek uczniów o zdolnościach intelektualnych powyżej średniej, którzy potrzebowaliby poszerzenia zakresu przedmiotów do studiowania. Można to zrobić, dołączając treści z wyższych kursów lub dając Ci swobodę eksploracji interesujących Cię tematów..

Bibliografia

  1. „Adaptacje programów nauczania” w: Edukacja włączająca. Pobrane: 15 maja 2018 z Inclusive Education: ite.educacion.es.
  2. „Czym są adaptacje programów nauczania” w: Mundo Primaria. Pobrane: 15 maja 2018 z Mundo Primaria: mundoprimaria.com.
  3. „Typy zindywidualizowanych adaptacji programowych (A.C.I.)” w: Cadah Foundation. Pobrane: 15 maja 2018 r. Z Fundación Cadah: fundacioncadah.org.
  4. „Co to są adaptacje programów nauczania?” w: Fun4Us. Pobrane: 15 maja 2018 z Fun4Us: fun4us.org.
  5. „Adaptacja programu nauczania” w: Wikipedia. Pobrane: 15 maja 2018 z Wikipedii: es.wikipedia.org.

Jeszcze bez komentarzy