Charakterystyka, zastosowania, gatunek dębu ostrokrzewu lub dębu ostrokrzewu (rodzaj Quercus)

2022
Sherman Hoover

Plik dęby lub dęby (rodzaj Quercus) Są to krzewy i drzewa drzewne, które osiągają do 45 m wysokości i należą do rodziny Fagaceae. Ten rodzaj obejmuje ponad 300 gatunków roślin rozmieszczonych w umiarkowanych regionach górskich na półkuli północnej między równoleżnikami 15–30 ° N.

Charakteryzują się wyprostowanymi pniami z ciemną popękaną i spękaną korą oraz gęstymi zielonymi lub czerwono-brązowymi liśćmi. Stanowi jeden z najczęściej wykorzystywanych przez człowieka gatunków jako źródło wysokiej jakości garbników, węgla i drewna, trwałości i odporności.

Dąb. Źródło: pixabaycom

Większość gatunków z rodzaju Quercus zostały one poddane intensywnemu wylesianiu w swoim zróżnicowanym środowisku naturalnym. Albo ze względu na ich wysoką wartość handlową jako gatunków drewna, albo po prostu z powodu poszerzenia granic rolnictwa i działalności hodowlanej..

Ponadto dęby i dąb pospolity poniosły ogromne straty w wyniku pożarów lasów i prac górniczych. W związku z tym wiele odnowień dotyczy szybko rosnących gatunków, takich jak sosny czy eukaliptusy, tracąc w ten sposób swoje naturalne przestrzenie..

Indeks artykułów

  • 1 Charakterystyka ogólna
    • 1.1 Morfologia
    • 1.2 Taksonomia
    • 1.3 Siedlisko i dystrybucja
  • 2 Uprawa
    • 2.1 Szkodniki i choroby
  • 3 Zastosowania
    • 3.1 Jedzenie
    • 3.2 Przemysłowe
    • 3.3 Drewno
    • 3.4 Leczniczy
  • 4 Główne gatunki
    • 4.1 Quercus canariensis Willd.
    • 4.2 Quercus coccifera L..
    • 4.3 Quercus faginea Lam.
    • 4.4 Quercus ilex L..
    • 4.5 Quercus petraea (Mattuschka) Liebl.
    • 4.6 Quercus pubescens Willd.
    • 4.7 Quercus pyrenaica Willd.
    • 4.8 Quercus robur L..
    • 4.9 Quercus rubra L..
    • 4.10 Quercus suber L..
  • 5 Referencje

Ogólna charakterystyka

Morfologia

Gatunki należące do rodzaju Quercus często są to duże krzewy lub drzewa o prostych i liściastych pniach. Liście proste, naprzemiennie i ostro zakończone, pokrój liściasty, zimozielony lub markizowy, z całymi lub ząbkowanymi brzegami.

Męskie kwiaty pojawiają się w wiszących kwiatostanach racemose, każdy kwiat zawiera 4-10 pręcików i długich nitek. Żeńskie kwiaty w kłosach lub główkach mają trzy znamiona i antropiczne zalążki otoczone zwartą strukturą, która po osiągnięciu dojrzałości będzie torebką..

Jego owocem jest orzech lub żołądź w położeniu osiowym, pojedynczo lub w grupach po dwie lub trzy jednostki. Otoczony jest skórzastą torebką, z dużym nasieniem pozbawionym bielma i wypukłymi i soczystymi liścieniami..

Żołądź. Źródło: pixabaycom

Taksonomia

- Królestwo: Plantae

- Oddział: Magnoliophyta

- Klasa Magnoliopsida

- Zamówienie: Fagales

- Rodzina: Fagaceae

- Płeć: Quercus

Siedlisko i dystrybucja

Lasy dębowe lub dębowe znajdują się w całej Europie i Azji, poprzez Bliski Wschód, północno-wschodnią Afrykę i Amerykę. W rzeczywistości występują w większości lasów strefy umiarkowanej na półkuli północnej, nawet w niektórych regionach tropikalnych i subtropikalnych..

Oaks Forest. Źródło: pixabaycom

Kultura

Siew odbywa się jesienią świeżo zebranymi nasionami z silnych żołędzi i jest wolny od siniaków, szkodników i chorób. Wiosną można użyć rozwarstwionych nasion w procentowej mieszaninie piasku i torfu, utrzymując wilgotność przez 30-60 dni w temperaturze 0-2º C.

W przypadku stosowania nasion rozwarstwionych występuje mały korzeń o wielkości 2 - 5 cm, który przed siewem zaleca się przyciąć. Hodowla jest zakładana w workach polietylenowych o pojemności 500 cm3 z luźnym podłożem bogatym w materię organiczną..

Kiełkowanie następuje między 4-6 tygodniami po siewie. Próba utrzymania odpowiednich praktyk agronomicznych podczas procesu wzrostu sadzonek: nawadnianie, odchwaszczanie, nawożenie, zwalczanie szkodników i chorób.

Rośliny będą gotowe do przesadzenia na ostateczne miejsce, gdy osiągną średnią wysokość 25-40 cm.

Zarazy i choroby

Regularnie przechowywane nasiona są atakowane przez małe chrząszcze z rodziny Curculionidae. Uszkodzenia są powodowane przez larwy, które wnikają do nasion i rozwijają się w nich. Podczas dojrzewania wyłania się dorosły, co uwidacznia perforację.

W trakcie zakładania w szkółce sadzonki są narażone na działanie grzyba Pestalotia sp., czynnik sprawczy plamistości liści. Objawy objawiają się zażółceniem liści, nekrozą i śmiercią rośliny.

W uprawach polowych wykryto chorobę zwaną zstępującą śmiercią dębu wywoływaną przez grzyby Ceratocystis fagacearum związane z coleoptera Xyloborus sp. Roślina doświadcza utraty wigoru, defoliacji i redukcji listowia powodując śmierć w dół, która kończy się śmiercią drzewa.

Aplikacje

Odżywcze

Żołądź różnych gatunków jest spożywany przez człowieka lub używany jako pokarm dla dzikich zwierząt lub bydła i kóz. Na Półwyspie Iberyjskim owoce przeznaczone są do karmienia świń iberyjskich wykorzystywanych do produkcji szynki serrano..

Owoce niektórych gatunków dębów, np Quercus ilex Y Quercus alba Są używane ręcznie do produkcji mąki. Proces ten składa się z pieczenia, gotowania, ługowania i dodawania dodatków, takich jak wodorowęglan lub glinka, aby wyeliminować cierpki smak żołędzi..

Przemysłowy

Gatunki takie jak Quercus tinctoria Y Quercus coccifera zawierają pierwiastki chemiczne podobne do wełnowca. Dlatego ta cecha sprawia, że ​​są one przydatne do stosowania w przemyśle farbiarskim i barwiącym..

Ponadto kora różnych gatunków Quercus Zawiera duży procent garbników, substancji ściągającej używanej w przemyśle garbarskim. Skórka z Quercus suber - Śródziemnomorski dąb korkowy - używany do wyrobu korków do butelek wina i koniaku.

Drewno

Drewno Quercus Jest wysoko ceniony za swoją twardość, wagę i trwałość, używany do produkcji statków, konstrukcji, mebli, stolarki i ogólnie. Obecnie jest używany do produkcji drewnianych beczek, w których wino i koniak dojrzewają podczas procesu fermentacji..

Dębowe beczki. Źródło: pixabaycom

Leczniczy

Właściwości lecznicze Quercus Są wynikiem dużej ilości flawonoidów i garbników, które mają działanie przeciwzapalne, antyseptyczne, ściągające i hemostatyczne..

Rzemieślnicze wykorzystanie wywarów lub naparów z liści i kory jest zadowalające w leczeniu dolegliwości trawiennych. W rzeczywistości skutecznie łagodzi biegunkę, krwawienie z jelit, zapalenie błony śluzowej żołądka, nietrzymanie moczu, problemy z odbytnicą i zapalenie gardła..

Ponadto polecany jest przy problemach z dziąsłami, krwawieniami z nosa, owrzodzeniami jamy ustnej, chorobami skóry i dusznicą bolesną.

Główne gatunki

Quercus canariensis Willd.

Silne gatunki drzew do 30 m wysokości znane jako andaluzyjski galas lub andaluzyjski dąb. W warunkach naturalnych ma szeroką i gęstą koronę z profilem trasovado, który rzuca duży zaokrąglony lub nieregularny cień..

Quercus canariensis. Źródło: Júlio Reis [CC BY-SA 3.0 (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0)]

Pochodzi z południowo-zachodniej Europy i Afryki Północnej - Maroka - na Półwyspie Iberyjskim znajduje się w Andaluzji, Algarve, Katalonii, Sierra Morena i Toledo. Rośnie na średnich obszarach górskich, w wąwozach, na zboczach i brzegach strumieni na wysokości poniżej 1000 metrów nad poziomem morza. .

Quercus coccifera L.

Gatunek krzewiasty, który w sprzyjających warunkach osiąga 5-6 m wysokości, to gatunek phagaceae występujący w rejonie śródziemnomorskim. Jest powszechnie znany jako carrasco, dąb holm, carrasquilla, carrasquizo, dąb kermes, chaparra lub chaparro.

Quercus coccifera. Źródło: tree-species [CC BY 2.0 (https://creativecommons.org/licenses/by/2.0)]

Jest to roślina bardzo odporna na suchy i jałowy klimat wokół Morza Śródziemnego, tolerancyjna na ekstremalne temperatury i niskie opady. Drewno jest używane jako drewno opałowe do produkcji węgla drzewnego, a żołędzie są używane jako pokarm dla stad kóz i świń.

Quercus faginea Im.

Drzewo markizowe o szerokiej koronie i gęstym ulistnieniu osiągającym 20 m wysokości, typowe dla Afryki Północnej i Półwyspu Iberyjskiego. Jego liście charakteryzują się pozostawaniem na drzewie jesienią aż do następnej wiosny, kiedy pojawią się pierwsze pąki kwiatowe..

Quercus faginea. Źródło: Ximenex [CC BY-SA 2.1 es (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.1/es/deed.en)]

Znany jako Carrasqueño, Quejigo lub dąb walencki, rośnie na wszystkich typach gleb i sezonowych zmianach, dorastając do wysokości 1900 metrów nad poziomem morza. Drewno jest wykorzystywane do produkcji narzędzi rolniczych lub rzemieślniczych oraz do budowy pojemników magazynowych lub beczek..

Quercus ilex L.

Zimozielone drzewo pochodzące z regionu śródziemnomorskiego o średniej i niskiej wielkości, 20 - 25 m wysokości, z liściastą i rozłożystą koroną. Ten rodzaj dębu ostrokrzewu nazywany jest dębem ostrym, chaparro lub chaparra, posiada bardzo spękaną i szorstką korę, która u starszych drzew jest szaro - brązowawa..

Quercus ilex. Źródło: Kurt Stüber [1] [CC BY-SA 3.0 (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/)]

Występuje w dużej części Półwyspu Iberyjskiego i Balearów, tworząc gęste lasy związane z zaroślami i pnączami. Gatunek ma duże znaczenie krajobrazowe, wchodzące w skład lasów dębowych - łąk - związanych z rozwojem wsi. Jest źródłem węgla drzewnego i jest używany w garbarstwie.

Quercus petraea (Mattuschka) Liebl.

Duże gatunki liściaste. Mocne i okazałe drzewo osiąga 45 m wysokości, prezentuje otwartą i rozległą koronę oraz mocny system korzeniowy. Znany jako dąb zimowy lub dąb bezszypułkowy, jest częścią białych dębów Ameryki Północnej, Europy i Azji.

Quercus petraea. Źródło: Willow [CC BY-SA 3.0 (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0)]

Rośnie i rozwija się na zboczach górskich, na glebach suchych i głębokich, nawet na terenach skalistych do 1800 metrów nad poziomem morza. Drewno jest wysoko cenione za twardość i jakość, jego żołędzie są używane jako odżywka i jest źródłem garbników do garbowania skór..

Quercus pubescens Willd.

Dąb omszony jest gatunkiem liściastym do 20 m wysokości, z wydłużoną koroną i gęstym ulistnieniem, charakteryzującym się bardzo owłosionymi młodymi gałęziami. Występuje w dolnej części Europy, od Hiszpanii po azjatycką granicę Turcji, na wysokości 400 - 1500 metrów nad poziomem morza..

Quercus pubescens. Źródło: Kenraiz [domena publiczna]

Przystosowuje się do cieplejszego i bardziej suchego klimatu niż inne gatunki dębu, najlepiej na glebach wapiennych, o niskiej żyzności i słabym wietrzeniu. Jest to gatunek używany do celów rolno-leśnych, drewno służy jako drewno opałowe do spalania i zawiera garbniki używane w garbarniach..

Quercus pyrenaica Willd.

Gatunki drzew liściastych o wysokości 25 m, bardziej rustykalne i otwarte niż inne gatunki dębów, powszechnie znane jako melojo lub rebollo. Latem liście mają jasnozielony kolor, który zimą zmienia kolor na brązowy i marmurkowy..

Quercus pyrenaica. Źródło: Retama [CC BY-SA 3.0 (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0)]

Występuje w zachodniej części Morza Śródziemnego, na Półwyspie Iberyjskim, południowej Francji, Afryce Północnej, w tym w Maroku i masywie Rif. Przy średnim nasłonecznieniu, na wysokości 500-2000 metrów nad poziomem morza i średnich rocznych opadach 650-1200 mm. Drewno wykorzystywane jest w budownictwie i stolarstwie, przy ekstensywnym rolno-leśnym zastosowaniu.

Quercus robur L.

Dąb pospolity, dąb jesionowy, bukszpan lub dąb koński to duży, mocny i majestatyczny gatunek, który może osiągnąć 40 m wysokości. Jest to drzewo liściaste o zdrewniałej łodydze z szerokimi podłużnymi pęknięciami i wydłużoną koroną..

Quercus robur. Źródło: Andrzej Barabasz (Chepry) [CC BY-SA 3.0 (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0)]

Występuje w całej Europie i Azji Zachodniej, nawet w ekstremalnych warunkach klimatycznych od poziomu morza do 1400 metrów nad poziomem morza. Stosowane jest jako drzewo ozdobne, a jego drewno jest doskonałej jakości, twarde, ciężkie i wytrzymałe, szeroko stosowane w stolarstwie i stolarstwie..

Quercus rubra L.

Gatunek drzewa liściastego o dużych liściach, osiągających do 25 m wysokości, charakteryzuje się szarą i miękką korą. Nazywany American Red Oak, Northern Red Oak lub American Red Boreal Oak, pochodzi z środkowo-wschodniej Ameryki Północnej.

Quercus rubra. Źródło: nie podano autora do odczytu maszynowego. Założono Velela (na podstawie roszczeń dotyczących praw autorskich). [Domena publiczna]

W Europie uprawiana jest jako roślina ozdobna lub do celów leśnych; jednak na niektórych obszarach jest uważany za gatunek inwazyjny. Jest uprawiany komercyjnie ze względu na jakość drewna i jako gatunek ozdobny ze względu na wdzięczny wygląd i atrakcyjne liście jesienią..

Quercus suber L.

Nisko rosnące drzewo zimozielone, stosunkowo krótka łodyga i zaokrąglona korona, która nie osiąga 15 m wysokości. Pochodzi z Afryki Północnej i Europy, jest szeroko rozpowszechniony dzięki doskonałemu korkowi uzyskanemu z kory..

Quercus suber. Źródło: Plantsurfer [domena publiczna]

Znany jest jako dąb korkowy, jest bardzo pospolitym drzewem w śródziemnomorskich lasach z wysokimi rocznymi opadami deszczu i przejściowymi okresami suchymi na glebach krzemionkowych. Stosowanie korka to jego główna wartość ekonomiczna. Jednak drewno opałowe i węgiel drzewny są doskonałej jakości, a ich żołędzie są źródłem pożywienia dla zwierząt..

Bibliografia

  1. Flores-Maya, S., Flores-Moreno, I., Romero-Rangel, S., Rojas-Zenteno, C., & Rubio-Licona, L. E. (2006). Analiza kariologiczna ośmiu gatunków dębów (Quercus, Fagaceae) w Meksyku. W Anales del Jardín Botánico de Madrid (tom 63, nr 2). Naczelna Rada Badań Naukowych.
  2. García, M. (1998). Charakterystyka dendrologiczna i ekologiczna rodzaju Quercus L. w górskim lesie Uyuca, Zamorano, Honduras.
  3. Marañón, T. (2011). Ekologia, historia i zarządzanie drzewami Quercus: sympozjum Isparta, Turcja. Ecosistemas Magazine, 20 (1).
  4. Montoya Oliver, J. M. (1995). Techniki ponownego zalesiania dębami ostrolistnymi, dębami korkowymi i innymi gatunkami kwarków śródziemnomorskich. Ministerstwo Rolnictwa, Rybołówstwa i Żywności, Madryt (Hiszpania).
  5. Quercus (2018) Wikipedia, wolna encyklopedia. Odzyskane na: es.wikipedia.org
  6. Quercus L. (2013) Drzewa iberyjskie: Drzewa Półwyspu Iberyjskiego (Hiszpania, Portugalia i Andora) oraz Balearów. Odzyskany w: arbolesibericos.es
  7. Terrazas, J. L. L., Cordellat, A. A., & Acedo, C. (2012). Wkład w chorologię rodzaju Quercus w południowym systemie iberyjskim. Flora Montiberica, (51), 12-15.
  8. Valencia, A. (2004). Różnorodność rodzaju Quercus (Fagaceae) w Meksyku. Biuletyn Towarzystwa Botanicznego Meksyku, (75).

Jeszcze bez komentarzy