Plik literatura egipska jest to jeden z najwcześniejszych pisemnych przejawów myśli ludzkiej. Został wykonany z szeregu znaków i symboli zwanych hieroglifami, które w swoim czasie (III tysiąclecie pne) pozwalały mieszkańcom tego miasta położonego nad brzegiem Nilu na transkrypcję wszystkiego, co dotyczy ich historii i zwyczajów..
Wbrew temu, co wielu uważa, wynalezienie pisma nie było wyłącznym pierwszym wynalazkiem Egipcjan, ale raczej koncepcją pierwszego pisemnego systemu komunikacji: pismo klinowe sprzed trzech wieków odpowiadało ich mezopotamskim sąsiadom. Jednak wkład Mezopotamii w żaden sposób nie umniejsza wartości Egipcjan.
Mieszkańcy delty Nilu wnieśli ważny wkład, jak na przykład użycie pigmentów do opracowania rękopisów i wynalezienie papirusu. Te dwa zasoby sprawiły, że pisanie stało się bardziej dostępną i dalekosiężną sztuką. Obie kultury dały początek historii ludzkości, a Egipcjanie, dzięki swoim postępom w dziedzinie papirusu, ustąpili miejsca księdze.
Indeks artykułów
Pismo, czy też to, co możemy zaklasyfikować jako proto-pismo, pojawia się po raz pierwszy w Egipcie przed dynastiami, kończącymi IV tysiąclecie pne. Pisma te, wykonane głównie na ścianach, fasadach, wazonach i kamieniach, miały cel związany jedynie z podstawami kultury i jej zwyczajami pogrzebowymi..
Znajduje się na początku egipskiego Starego Państwa - weszło już w III tysiąclecie, mniej więcej w XXVII wiek a. C. - że zaczyna się pojawiać bardziej wyrafinowane pismo, z szerszym użyciem papirusu i szerokimi tematami, takimi jak listy, wiersze, listy, teksty pogrzebowe, a nawet autobiografie.
Musi być jasne, że w tamtym czasie nie powstawała literatura o rozpraszających motywach. Teksty skupiały się na kodyfikacji jak największej ilości informacji o życiu najważniejszych przywódców i ich wkładzie w cywilizację, a także o postępie technologicznym i naukowym tamtych czasów..
Było to w XXI wieku pne. C., w okresie rozkwitu Państwa Środka, kiedy literaturę zaczęto wykorzystywać do celów narracyjnych. Okres ten był kamieniem milowym w kulturze egipskiej, a to dzięki znacznemu wzrostowi zawodu skrybów w tym okresie..
Dzięki temu i postępującemu w tym czasie postępowi cywilizacyjnemu, produkcja pisemna osiągnęła wspaniały poziom. Jednak zdecydowana większość ludzi nie była piśmienna i nie potrafiła rozszyfrować wszystkiego, co zakodowano na ścianach, plakatach i papirusach. Pisanie było bronią o wielkiej mocy, elity wiedziały o tym i zatrzymywały je dla siebie.
Z biegiem czasu coraz więcej warstw społecznych uzyskiwało dostęp do liter, ich znaczenia i opracowania, co pozwoliło władcom na umasowienie treści edyktów i nowych praw..
Już w Nowym Królestwie XIV wiek. C. Egipcjanie przyjęli język zwany późnym egipskim. Skrybowie tamtych czasów przepisywali wszystkie stare teksty do nowych form, aby uniknąć utraty wiedzy i ich ponownego rozprowadzenia na sądach..
Wiele starożytnych tekstów zachowało swoją sławę w okresie Nowego Państwa. Kiedy rozpoczął się okres ptolemejski, IV wiek pne. C. zapoczątkował manifestacje literackie zwane tekstami prorockimi. W tym czasie nauczanie Instrukcje Amenemhat.
W tamtych czasach za wielką wartość uznawano również popularne opowieści, wśród których znalazły się m.in. Teksty sarkofagów i Historia Sinuhé. Większość egipskich tekstów z tego czasu i poprzednich przechowywano w świątyniach, z kopiami na ścianach i papirusach..
Ptolemeusz I, znając wielkie bogactwo literackie swego ludu, nakazał budowę Biblioteki Aleksandryjskiej na początku III wieku pne. C. na cześć Aleksandra Wielkiego. Zabezpieczono tam nie więcej i nie mniej niż 900 000 papirusów zawierających wszystkie możliwe informacje o ich kulturze i części otoczenia..
Wraz z inwazją Julio Cesar w 48 rpne. C., biblioteka poniosła wielkie straty, które były wykładnicze wraz z upadkiem Egiptu w 31 rpne. C. w rękach Rzymian.
Na początku jego główną funkcją było zestawianie zwyczajów i obrzędów, aby przekazywać je w jak najbardziej wiarygodny sposób, pokolenie po pokoleniu..
Cała literatura kręciła się wokół mitów, zwyczajów, praw i zachowań, których należy przestrzegać, aby być uważanym za wzorowego obywatela. Na tej podstawie opracowano teksty.
Wszystkie te teksty miały na celu przekazywanie wiedzy, więc używany język jest prosty, aby uzyskać lepsze zrozumienie treści przez słuchaczy.
W tego typu tekstach bardzo często zwraca się uwagę na to, co dotyczy egipskich bogów, ich kosmogonii i ich wpływu na życie śmiertelników..
Do tego dochodzą czynniki takie jak przekleństwa lub wielkie nieszczęścia dla tych, którzy próbują naruszyć boskie plany. Wiedza była również wykorzystywana do kontroli tłumu.
Jeśli coś charakteryzowało egipskich pisarzy w starożytności, to ich zdolność do odtwarzania magicznych sytuacji, aby dać powód do samego istnienia. Oprócz tego użycie prostych postaci literackich do wyjaśnienia swoich pomysłów sprawiło, że wiedza była łatwo dostępna dla grup..
Instrukcje Ptahhotepa (III tysiąclecie pne, praca predynastyczna).
Satyra transakcji (XXV wiek pne, zachowane są kopie z XIX dynastii).
Instrukcje Kagemni (XX wiek pne, zachowane są kopie z XII dynastii).
Ipuur Papyrus (XIX wiek pne, zachowane są kopie z XII dynastii).
Historia dwóch braci (XIII wiek pne, w XIX dynastii).
Awdat Sinuhi (1941). Był laureatem Nagrody Nobla. Ta powieść została oparta na Opowieść Sinuhé, jedna z najbardziej reprezentatywnych historii egipskiej kultury.
Jeszcze bez komentarzy