Plik karyokineza to termin odnoszący się do procesu podziału jądra. Mitoza polega na podziale komórki i wyróżnia się w tym zjawisku dwa etapy: kariokinezę i cytokinezę - podział cytoplazmy.
Podstawową strukturą, która przeprowadza ten proces i jest uważana za jego „czynnik mechaniczny”, jest wrzeciono mitotyczne. Składa się z mikrotubul i szeregu powiązanych białek, które dzielą ją na dwa bieguny, w których znajdują się centrosomy..
Każdy centrosom jest uważany za organellę komórkową nie ograniczoną błoną i składa się z dwóch centrioli i otaczającej je substancji, znanej jako materiał okołocentriolarny. Osobliwą cechą roślin jest brak centrioli.
Istnieje wiele leków, które mogą skrócić kariokinezę. Wśród nich jest kolchicyna i nokodazol.
Indeks artykułów
Termin karyokinesis pochodzi z greckich korzeni kochanie co oznacza jądro i kineza co tłumaczy się jako ruch. Zatem zjawisko to odnosi się do podziału jądra komórkowego, czyli pierwszej fazy mitozy. W niektórych książkach słowo karyokinesis jest używane jako synonim mitozy.
Ogólnie rzecz biorąc, karyokineza obejmuje równą dystrybucję materiału genetycznego do dwóch komórek potomnych, wynikającą z procesu mitotycznego. Następnie cytoplazma jest również dystrybuowana do komórek potomnych w przypadku cytokinezy.
W życiu komórki można wyróżnić kilka faz. Pierwsza to faza M (M mitozy), w której materiał genetyczny chromosomów został zduplikowany i są one rozdzielone. To jest, gdy pojawia się karyokineza..
Następnie następuje faza G.1, lub faza przerwy, w której komórka rośnie i podejmuje decyzję o rozpoczęciu syntezy DNA. Następnie następuje faza S lub faza syntezy, w której następuje duplikacja DNA.
Ten etap obejmuje otwarcie helisy i polimeryzację nowej nici. W fazie Gdwa, weryfikuje się dokładność replikacji DNA.
Jest jeszcze jedna faza, G0, co może być alternatywą dla niektórych komórek po fazie M - a nie w fazie G.1. Na tym etapie znajduje się wiele komórek organizmu, które pełnią swoje funkcje. Faza mitozy, która obejmuje podział jądra, zostanie opisana bardziej szczegółowo poniżej..
Mitoza zaczyna się od profazy. Na tym etapie następuje kondensacja materiału genetycznego i można zaobserwować bardzo dobrze zdefiniowane chromosomy - ponieważ włókna chromatynowe są dobrze zwinięte.
Ponadto jąderka, regiony jądra, które nie są ograniczone błoną, znikają.
W prometafazie dochodzi do fragmentacji otoczki jądrowej i dzięki niej mikrotubule mogą penetrować obszar jądra. Zaczynają tworzyć interakcje z chromosomami, które na tym etapie są już silnie skondensowane.
Każda chromatyda chromosomu jest powiązana z kinetochorem (struktura wrzeciona i jego elementy zostaną szczegółowo opisane w dalszej części). Mikrotubule, które nie są częścią kinetochoru, oddziałują z przeciwnymi biegunami wrzeciona.
Metafaza trwa prawie kwadrans i jest uważana za najdłuższy etap cyklu. Tutaj centrosomy znajdują się po przeciwnych stronach komórki. Każdy chromosom jest połączony z mikrotubulami, które promieniują z przeciwnych końców.
W przeciwieństwie do metafazy, anafaza jest najkrótszym etapem mitozy. Rozpoczyna się nagłym oddzieleniem sióstr chromatyd. W ten sposób każda chromatyda staje się kompletnym chromosomem. Rozpoczyna się wydłużanie komórek.
Kiedy anafaza się kończy, na każdym biegunie komórki znajduje się identyczny zestaw chromosomów..
W telofazie rozpoczyna się tworzenie dwóch jąder potomnych i zaczyna się formować otoczka jądrowa. Chromosomy zaczynają wtedy odwracać kondensację i stają się coraz bardziej rozluźnione. W ten sposób kończy się podział jąder.
Wrzeciono mitotyczne jest strukturą komórkową, która umożliwia ogólnie zdarzenia kariokinetyczne i mitozy. Rozpoczyna to proces jego tworzenia się w regionie cytoplazmatycznym na etapie profazy..
Strukturalnie składa się z włókien mikrotubul i innych białek z nimi związanych. Uważa się, że w momencie montażu wrzeciona mitotycznego mikrotubule wchodzące w skład cytoszkieletu rozpadają się - należy pamiętać, że cytoszkielet jest strukturą wysoce dynamiczną - i stanowią surowiec do wydłużenia wrzeciona..
Formowanie wrzeciona zaczyna się w centrosomie. Ta organelle składa się z dwóch centrioli i macierzy okołocentriolarnej..
Centrosom działa przez cały cykl komórkowy jako organizator mikrotubul komórkowych. W rzeczywistości w literaturze jest znany jako centrum organizacji mikrotubul.
Na styku jedyny centrosom, którym komórka przeszła, ulega replikacji, uzyskując parę jako produkt końcowy. Pozostają one blisko siebie, blisko jądra, dopóki nie rozdzielą się w profazie i metafazie, gdy mikrotubule z nich wyrastają..
Na końcu prometafazy dwa centrosomy znajdują się na przeciwnych końcach komórki. Aster, struktura z promieniowym rozmieszczeniem małych mikrotubul, rozciąga się od każdego centrosomu. Zatem wrzeciono składa się z centrosomów, mikrotubul i astry..
W chromosomach istnieje struktura zwana kinetochorem. Składa się z białek i są one związane z określonymi regionami materiału genetycznego w centromerze..
Podczas prometafazy część mikrotubul wrzeciona przylega do kinetochorów, w ten sposób chromosom zaczyna przesuwać się w kierunku bieguna, z którego wychodzą mikrotubule..
Każdy chromosom przechodzi ruchy do przodu i do tyłu, dopóki nie osiądzie w środkowym obszarze komórki.
W metafazie centromery każdego ze zduplikowanych chromosomów znajdują się w płaszczyźnie między obydwoma biegunami wrzeciona mitotycznego. Ta płaszczyzna nazywana jest płytką metafazową komórki..
Mikrotubule, które nie są częścią kinetochoru, są odpowiedzialne za promowanie procesu podziału komórek w anafazie.
Jeszcze bez komentarzy